Nasza firma   Kontakt  


Co to jest PECS?

Picture Exchange Communication System

Opracowane przez Andrew S. Bondy, Ph.D. Frost & Lori, MS, CCC / SLP.

Model PECS został opracowany w 1995 roku jako unikalny, wspomagający /alternatywny pakiet interwencji rozwijających umiejętność porozumiewania się dla osób ze spektrum autyzmu i/lub innymi zaburzeniami rozwojowymi. PECS zostało zaprezentowane pierwszy raz na Delaware Autistic Program i od razu zyskało uznanie profesjonalistów na całym świecie. Zostało docenione w szczególności za koncentrowanie się na komponentach inicjowania komunikacji. PECS nie wymaga ani skomplikowanych ani drogich materiałów. PECS powstawało przy współpracy rodzin, pedagogów, nauczycieli i opiekunów osób niepełnosprawnych i dlatego właśnie jest chętnie stosowane w różnorodnych środowiskach.

PECS rozpoczyna nauczanie każdej osoby od podawania obrazka pożądanej rzeczy „partnerowi komunikacyjnemu”, który natychmiast uznaje tę inicjację jako prośbę. System zmierza w kierunku nauki rozróżniania obrazków oraz docelowo do budowania pełnych zdań. W bardziej zaawansowanych fazach, osoby są uczone odpowiadania na pytania oraz komentowania.

Protokół nauczania PECS bazuje na książce B.F.Skinnera „Verbal Behavior”. W PECS podobnie jak u Skinnera, funkcjonalne operatory werbalne są systematycznie nauczane za pomocą odpowiedniego stosowania procedur podpowiadania oraz strategii wzmacniania, co ostatecznie prowadzi do niezależnego porozumiewania się. W naszej metodzie nie używamy podpowiedzi słownych i dzięki temu nasi uczniowie unikają uzależnienia się od nich w procesie uczenia.

PECS przyjął się z powodzeniem u osób w każdym wieku, u osób posiadających rozmaite trudności komunikacyjne, poznawcze i fizyczne. Niektórzy uczniowie używając PECS zaczęli mówić, inni przeszli na system komunikacji głosowej. Grono badaczy wspierających skuteczność PECS w dalszym ciągu powiększa się. Specjaliści prowadzą badania nad efektywnością PECS w wielu krajach na całym świecie.

Sześć faz PECS

FAZA I
Jak się porozumiewać.
Uczniowie uczą się zamieniać pojedyncze obrazki na przedmioty lub czynności, których pożądają w danej chwili.

FAZA II
Odległość i cierpliwość.
W dalszym ciągu uczniowie używają pojedynczych obrazków ale w tej fazie uczą się generalizowania nowej umiejętności. Generalizacja to nic innego jak wymiana obrazka na przedmiot lub czynność lecz w innych niż początkowo uczone miejscach, pomieszczeniach, z innymi osobami i w zwiększonej odległości. Uczymy tu także cierpliwości i wytrwałości w osiąganiu celu.

FAZA III
Rozróżnianie obrazków.
Uczniowie uczą się dokonywania wyboru spośród dwóch lub więcej obrazków, aby otrzymać rzecz, o którą rzeczywiście proszą. Obrazki znajdują się w książce do komunikacji (w formie segregatora), gdzie są przyczepiane za pomocą rzepów Velcro® i w ten sposób są łatwo dostępne w momencie porozumiewania się.

FAZA IV
Budowanie zdań.
Uczniowie uczą się konstruowania prostych zdań na odczepianym pasku zdaniowym, używając obrazka „Chcę”, a następnie obrazka z przedmiotem, o który proszą.

Cechy charakterystyczne (atrybuty) i poszerzania słownictwa.
Uczniowie uczą się rozbudowywać zdania poprzez dodawanie przymiotników, czasowników i przyimków.

FAZA V
Odpowiadanie na pytania.
Uczniowie uczą się używania PECS w celu odpowiadania na pytanie „Co byś chciał/chciała?”.

FAZA VI
Komentowanie
W tej fazie uczniowie uczeni są komentowania oraz odpowiedzi na pytania takie jak: „Co widzisz?”, „Co słyszysz?”, „Co to jest?”. Uczą się tworzenia zdań z „Widzę…”, „Słyszę…”, „Czuję…”, „To jest…” itp.